Çık-ma

Ortak bir arkadaşımız vasıtasıyla tanıştık. Aslında birbirimizi daha önceden görmüştük. Dün öğle yemeği vaktinden önce en tırsık metodu kullanıp mesaj attım. Kendisi de işi olduğunu, bugün görüşebileceğimizi söyledi. Bugün erkenden aradı beni, ekmedi yani. Öğle yemeği için sözleştik. Randevu noktasına ilk ben ulaştım. O sırada beklemeye başlayan birini görünce duraksadım. Aaa kıvırcıktı saçları, acaba kestirdi mi diyerek bekleyenin yanına yanaşıp seslendim. Yanlış numaraymış. Yerin dibine geçtim. Neyse ki, birazdan geldi beklediğim. Aklımdan hemen konuşulabilecek konu başlıklarını sıraladım, ya sessizlik olursa diye kısa bir endişe geçirdim. Ama birazdan tüm endişelerim dağıldı. Muhabbeti güzel, insanın gözlerinin içine bakarak konuşan biriydi. Bir saat yemek yedik, ardından çay içtik beraber. Tekrar görüşmek üzere sözleştik. Belki evime de gelecek.

Nedir bu? Klasik bir çıktık hikayesi di mi? Bildiğin ”date” işte. Bu yaştan sonra arkadaşlıklar böyle oluyor :))) Normalde parmağımı kıpırdatmam zordur benim. Kendimi sıfırdan anlatmaya üşenirim. Ama aradaki arkadaşım çok güvenilir bi referanstır, ona güvendim. Haklı da çıktım. Elde bir var yani :) Sağol Sevgi.