Hmmm…. Ommmm….

Geçenlerde Amerika’dan bi arkadaşım şokşokşok bi haber ulaştırmıştı bana. Bölümümüzde müzmin bekarlığıyla ünlü ve epey dindar bi hocamızın bizim bir alt sınıfımızda pek de sevmediğimiz bir kızla evlendiğini duyuruyordu mesajı. Böyle haberler akademide biraz dudak bükülerek karşılanıyor. Öğrenci-hoca ilişkisinin karı-koca ilişkisi haline gelmesi yani. Ama aşka düşmenin ön koşullarından biri düzenli olarak görüşme olunca insanların eşlerini yakın çevrelerinden, misal işyerlerinden, seçmeleri kaçınılmaz. Ya tesadüfi olarak biraraya geleceksiniz hem de sıklıkla ya da önceden kararlaştırıp bilinçli olarak biraraya gelinecek. İlki okulda, işyerinde, arkadaş çevresinde, ikincisi görücü usülü denen şekli. Yine de kızı ek sevmediğimizden olacak, bir de bu işlere Amerika’da özellikle iyi gözle bakılmamasından, itiraf ediyorum epey bi oooladık ve de aaaladık. Yani ayıpladık. Kızı sevmeme nedenlerim çeşitli. Elektriğimiz tutmadı ve de aynı ofiste olmamıza rağmen ve de 105 kere selam vermeme rağmen kendisi bana bi kere bile merhaba demedi diyebilirim. Ama so what? Kimse kimseyi sevmek zorunda değil. Bugün erkişinin bulduğu zip açma programımı yükleyince (mac için zipeg diye bi program, çok şirin) hadi dedim şunların düğün fotolarına bakamamıştım, bi bakayım. Düğün fotolarını da başka biri göndermişti, herhalde izinli göndermiştir. Açınca ooolar ve aaalar yerini utanç dolu hmmlara ve ommlara bıraktı. Hmm, pek de yakışmışlar, hmmmm ne de mutlu görünüyorlar, hmm o sade beyaz elbise içinde B. ne kadar da şirin olmuş, hmmm B. sonunda kendisini rahip olmaktan caydıracak cananını bulmuş. Evetikisinin de adı B ile başlıyor :) Ommm, çünkü oolanacak ve aaalanacak hiç bişey yok. Omm çünkü muhabbete kaptırıp kendimi bu insanları ayıpladığımiçin kendime sinir oluyorum, omm çünkü beni sevmezse sevmesin, selam vermezse vermesin umarım çok mutlu olur bu kız. Omm çünkü keşke hep insanların mutluluğuyla mutlu olabilsek. Düşündüm de düşündüm, mutlululuğun bu çeşidinin ayrı adı bile yok, başkalarının mutlululuğuyla mutlanmaya ait bi söz yok. Demek ki, insan doğasında çok yeri yok. Demek ki, insanın başkaları hakkında iyi düşünebilmesi için aktif çaba harcaması lazım. Ommm.