Ayfon-2

Ayfon konulu ikinci yazım bu sanırım. Eee zenginin malı, züğürdün çenesi hesabı. Duydum ki, memleketimize ayfon gelmesi zafer geçitleriyle karşılanmış, fener alayları düzenlenmiş. Hemen de bu konuyu protesto edici bi reaksiyon damarı oluşmuş, bu grup eski, basit telefonlara dönme yanlısıymış. İlk kısım, yani aşırı coşku tüm dünyada aynı. Ancak reaksiyon kısmı sanırım biraz bize özgü. Ben de ayfon ilk çıktığında, hele GPS ile arkadaşlarınızın yerini belirleme özelliğini duyduğumda sinirlenmiştim, ne demekti gönül rahatlığıyla ulaşılamaz olamayacak mıydık artık? Ancak ayfonun insanlarla sürekli yapışık yaşarken, git gide göz-başparmak ikilisine yoğunlaşıp yalnızlaştırmaktan başka amaçlara da hizmet ettiğini, edebileceğini görmek zor değil. Bakınız Steve Jobs sunumu. Mesela doktorlar için vazgeçilmez olacak ayfon. Çünkü bazı özel programlarla doktorlar uzaktan test sonuçlarını, MRI, röntgen görüntülerini görebiliyorlar ayfonlarında. Stanford Üniversitesi daha şimdiden ayfon üzerinden ders planlamaya girişti. Çok yakında derse girmeden derse girebilecek insanlar. Ayfon için program geliştirmel ve Apple’ın açtığı sanal markette bu programları satmak yeni bi iş alanı oldu bilgisayar programcıları için (Apple bazı programları saçma nedenlerden reddediyor ve açık kaynaklı bi taban olmadığından çok eleştiri alıyor. Yeni Google Androidse herkese programlama hakkı vererek rekabete soyundu). Yeni bi ekonomik büyüme alanı. Bakalım Türk programcılar neler icat edecek? Yani ayfon sadece gündelik ilişkilerimizde afyon etkisi yaratmak için tasarlanmış bi alet değil. Yeni bi dönüm noktası. 

Teknoloji mannağı olmama rağmen ben ayfon almayacağım. Öncelikle param yok, sonralıkla teselli babında ihtiyacım yok. Ancak mesela bi çocuğum olsa ve de deli sıkışık bi düzenim hayatımı kolaylaştırırdı diye düşünüyorum.